تفاوت من و تو در این است که من برای تو
خاطره شدم و تو برای من رویا...
ای آنکه زنده از نفس توست جان من
آن دم که با توام، همه عالم ازان من
آن دم که با توام، پُِرم از شعر و از شراب
می‌ریزد آبشار غزل از زبان من
آن دم که با توام، سبکم مثل ابرها
سیمرغ کی رسد به بلندآسمان من
بنگر طلوع خنده‌ی خورشید بر لبم
زان روشنی که کاشتی ای باغبان من!
با تو سخن ز مهر تو گفتن چه حاجت است؟
خود خوانده‌ای به گوش من این، مهربان من
با آمدنت فریبم دادی
یا با رفتنت؟
کاش تو را هرگز نمی دیدم
تا همیشه سراغت را
از فرشتگان می گرفتم
تا تلخترین شعرم را هرگز
در گوش خدا نمی خواندم
کاش تو را هرگز نمی دیدم
آن وقت
نه بغضی در گلویم بود
نه این دلشدگی
و نه مشتی شعر
ای.... وقتی دنیا میخواد مخصوصا بسوزم
چکار کنم دلم با نخ سوزن بدوزم
* به نام خدا*
یکی بود دوتا نبود زیر این گنبد کود شایدم کبود نبود ابی افتابی بودی یه
موجود تپول مپول به دنیا امد ...................... بیاین ادامه مطلب
ســـــــــــــــلامم به پاتوقیایه گلللللللللللللللللل
دوستون دارم نافرم/امروز امدم یه مطلب بزارممم واسه یه موجود
موزی که ببینه بازتاب رفتارشش در من چه دیدگاهیوو بوجود اوردد
واقعابهش تبریک میگمممممم بخاطر زحماتی که تو این چند وقت
کشیده ولی هنوزم دستش درست حسابی به جایی بند نیستتت
ولی من همینجا بهش میگم تو میتونی من بهت ایمان دارم
*********************************************
هنرمندان:پادشاه(ملینــــــااا)پیرمرد روستایی(موزی=کاکول)
روزی پادشاهی سنگ نسبتا بزرگی را بر گذرگاهی باریک قرار داد، به
گونه ای که ارابه ها و گاری ها و حتی گاه پیاده ها برای گذر از آنجا
مشکل داشتند. خود نیز به کمین نشست تا واکنش مردم را ببیند. مدت ها
گذشت... همه با دردسر از کنار سنگ رد می شدند و فقط به غر زدن
اکتفا می کردند. روزی پیرمردی روستایی از آنجا رد می شد و سنگ
را دید. کوله بارش را زمین گذاشت و با زحمت زیاد سنگ را جابجا
کرد و جاده را باز نمود... ناگهان متوجه کیسه ای در زیر سنگ شد.
کیسه را باز کرد. نامه ای بود و مقدار زیادی سنگهای قیمتی. در نامه
نوشته شده بود این پاداش کسی است که به جای غر زدن و اعتراض
کردن به روزگار، زحمت عوض کردن
اوضاع را به خود می دهد 
*********************************************
خطم کلام:موزی موفق شی سنگارو از جلو پات برداری از اینا
بهت میدیممم
به که گویم راز را کی گشایم پر پرواز را کی به عشق تو پرواز کنم کی چشمان تو را
باز کنم
کی سفره ی عشق را پیش دل تو باز کنم تا ببینی که چه نالانم فقط به عشق تو غزل
میخوانم
*****************
ملینااا دوست دارم
*************************
ملینانوشت:سانی این اهنگ فقط به عشق توو
حرف دلمو گوش کن
نمی دانم چرا امشب واژه هایم خیس شده اند
خب این شعر و خودم نوشتم بخونید نظر بدین روحیم بره بالا بازم از خودم شعر بگویم هه دیگه نریم شعر های ملت بدزدیم ههههنمیدانم کجا هستم نمیدانم چه میخواهم با این چشمان گریانم نمیدانم چه میخوانم
به دنبال چه میگردم به دنبال که می گردم به دنبال تو ای رویا به دنبال تو میگردم
از این پس ناله ام سنگین به دیوار سکوتم باز کشیده نقشه ای غمگین
باز نالان گریانم ز این رویایه بی حاصل که اورده مرا اینجا به دنبال کمی ساحل
می خوام حست كنم اما یه چیزی
تو رو از روزگارم دور كرده
تموم ِ زندگیمو مه گرفته
ببین حتی چشام ُ كور كرده
تو وقتایی كه دستامو می گیری
نمی دونم چرا مغرور می شم
از آغوشت جدا می افتم اونوقت
دوباره از بهشتت دور می شم
یه كاری كن دلم آروم بگیره
پرم از التهابِ این جدایی
بهم گفتی كه نزدیكی همیشه
ولی حالا نمی دونم كجایی
نمی دونم چرا دلشوره دارم
چرا عطر ِ تو از تنم پریده
نگو این فاصله تاوان ِ اینه
كه دستام از بهشتت سیب چیده
تمومش كن دیگه طاقت ندارم
نمی تونم تورو پیشم نبینم
اگه از آسمونت سهمی دارم
چرا تبعیدی ِ روی ِ زمینم
دلم می گیره ، اینجا كم میارم
برای دیدنت می خوام بمیرم
می خوام برگردمو پیش ِ تو باشم
می خوام پرواز و از تو یاد بگیرم
تو آغوشت یه جا واسم نگه دار
همین روزا میام پیشت عزیزم
میام تا هر چی بغض ُ گریه دارم
یه جا رو شونه های ِ تو بریزم
تقدیم به تک ستاره قلبمم(سانی جونم)
من وتو ماهی های قرمز یک چشمه نوریم
که حالا هر یکی زندونی یک تنگ بلوریم
یه روزی با هم دیگه تو رودخونه سفر می کردیم
اما امروزو ببین این همه از همدیگه دوریم
زندگی دوست نداره جفتا رو پیش هم ببینه
زندگــــــــی دوســــــت داره دیــــوار بشـــــه بینشــــون بشینه
هی سفر می کردیم و گل آرزو می کاشتیم
وقتی خسته می شدیم سر روی دوش هم می ذاشتیم
فکر این بودیم که با همدیگه دریا رو ببینیم
آخه ما که خبر از بازی روزگار نداشتیم
زندگی دوست نداره جفتا رو پیش هم ببینه
زندگی دوست داره دیوار بشه بینشون بشینه*