مستی

روزگاریســـــــت  کــه  در میکـــــــده  درکــار میم    

                         
   چه کنـــــــم مستــم و  اینگــــــــونه گــرفتار میم

من  اگـــــــر  باده  بنوشم  گنهـی  نیست  مــرا       

                           
  دگـــــــران مست مــی و مـن همه هشیار میم

می بجوشیــــــد ز خورشید و من از درد فـــراق     

                          
    نکته اینجاست که من یکســــــره غمخوار میم

روزه داری مــــن از شام بـه صبح است درست      

                         
     کــه  به  آواز  مــــوذّن ســـر  افـــــــــــــطار میم

می بگوید سخــن  از مستی  و من شعر گران     

                           
    زین سبـــب این هـــمه مشتاق به گفتار میم

شعــر مستانه ی من گـوش کن و مست بشو     

                         
     کـــــــه  بدین  کار  زمانــیست  که همکار میم!

باکی از محتسبم نیست به عشق رخ دوست    

                       
       کــــــه شب و صبـــح به آواز در اقـــــــــــرار میم 

جای عقـــــــل و دل مـن پر شده از باده ی ناب    

                          

     ساقیـــان کـــوزه بیــارید کـــــــــه سرشار میم

صوفیـــــــــا یادی از آن اهــل دلی دار که گفت    

                            
   می هــــــمه یــار من  و مـــن همه دلدار میم

رویا....

دلـم مـی خواهـــــد ویـــــرگول باشم تـــا وقتی به مـن می رسـی مکـــــــــث کـنی

در همه ی تشویش هایم غرقم باور کن خوب من

در همه ی تشویش هایم غرقم باور کن خوب من

باور کن 

 وقتی که دستانم را میفشاری

در ترس هایم غرق میشوم

وقتی که حس میکنم حسی از تو در قلبم وجود دارد

میترسم .

میترسم باور کنم که تو واقعا....

از طرفی باور دارم که زندگی تغییر میکند

اما خوب من آیا  این تغییر برای روحم زیادی سنگین نیست؟

میدانم به تو نیاز مندم اما از وجودت میترسم

از این میترسم روزی برسد که نفسم به نفسهایت بند شوند و تو هم.....

 

چطور باور كنم تو را ؟

چطور باور كنم تو را ؟

چطور باور كنم آمدي كه بماني؟

چطور باور كنم كه آسيب نميرساني؟

دوستت دارم اما از عشق ميترسم

دوستت دارم اما از اعتماد كردن ميترسم

دوستت دارم اما از همه چيز ميترسم

چطور باور كنم بعد از آن خورد شدن تو آمده اي

 و ميخواهي تكه هاي شكسته ام را بهم بچسباني

چطور باور كنم لعنتي !

من دوستت دارم اما از آينده ميترسم

 

چوبان

چوپان قصه ما دروغگو نبود،

 

اوتنها بود،

 

وازفرط تنهایی فریاد گرگ سر می داد . . .

 

افسوس که کسی تنهایی اش را درک نکرد،

 

و همه در پی گرگ بودند،

 

بر بزن.

یکبار دیگر حکم کن...

اما نه بی دل !

حکم دل:

هرکه دل دارد بیندازد وسط من  و تو دل هایمان را رو کنیم دل که روی دل بیافتد عشق حاکم میشود.

پس به حکم عشق بازی میکنیم !

این دل من.

رو بکن حالا دلت را !

دل نداری؟

بر بزن .

بر بزن اندیشه ات را.

حکم لازم: دل گرفتن دل سپردن هر دو لازم.

عشق لازم عشق لازم