امشب هم مثل شب های گذشته روحـــــــــــــــــــــم درد میکنه دل تنگی میکنه

احـــــــــساس میکنم ســــــــنگین شدم بار غـــمـم زیاد شده پــاهام جاده  قبول نمیکنه

همش یه جا نشستم انقدر سنگینم  قدم از قدم نمیتونم  تکون بدم
                                      
                                          لـــــــــــــــعنــــــتی

 زبونمم حرفی نداره بزنه فقط دلم پر از حرفای ناگفت ست

مثل این ادم های  گنگ لال شدم حرف نمیتونم بزنم فقط مینویسم

گاهی روحمم خسته میشه از نوشتن ولی نمیدونم چرا انگشتام روی  کیبردم رقص واله میرن

امـــــــــــــــــــا   به ساز کی میرقصن به ساز زمونه




تیک تاک تیک تاک

 خیلی وقت لبخندم رفته ...

همه رفتن  من رفتم تو رفتی  همه چیو با خودت بردی  گوشیتم خاموش اما بازم بهت اس میدم تو

رویاهام باهات درد دل میکنم .. (اما غم نامرد نیست همیشه پیشمه نترس تنها نیستم)
 
این زندگی لعنتی این بغض های همیشگی که مثل یه سایه افتاده تو زندگیم 

خستم کرده از خودم..

از همه....
 
حتی... از....نه نه نمیتونه منو از تو از خاطراتت خسته کنه

من وتو(ما)  چه روزگاری داشتیم  تو هر اتاق میرفتم شیشه ها بخار میزد

نفس های  گرمی داشتم  نفس گرم مال دل شاد بود اما کـــــــــــــــــو دل شاد

میگن شاد باش ( من میگم نره شما میگین بدوش .. هرچقدر بدوشم شیر نمیده)

هرچقدر هم بلند بلند بخندم که  دلم شاد نمیشه.. میشه؟؟؟؟؟؟؟

کلافم از اینکه درد دل هام بنویسم یا که ننویسم اگه بنویسم اون ناراحت میشه

نمیخوام ناراحت بشه ....... هرچی غم مال من بدتر ز تو حال من

 بهتر برم مغزم بزارم تو یخچال منجمد شه فکر نکنه *...........انقدر حرف دارم اما بهتر نزنم