باران که می بارد تو می آیی            بارانِ گل ، بارانِ نیلوفر


باران ِمهر و ماه و آئینه                     بارانِ شعر و شبنم و شبدر

 

باران که می بارد تو در راهی            از دشت شب تا باغ ِ بیداری


از عطر عشق و آشتی لبریز             با ابر و آب و آسمان جاری

 

غم می گریزد ، غصه می سوزد        شب می گدازد ،سایه می میرد


تا عطرِ آهنگ تو می رقصد.....           تا شعر باران تو می گیرد........