انتظـــــــــــــار
آقا بیا تاعشق را معنا ببخشی
این زخم های کهنه را شفا ببخشی
اینجا تمام یاس ها زرد وکبودند
در انتظار روزهای آدینه بودند
اینجا دل ما همچودشت لوت گشته
از تشنه کامی حسین مبهوت گشته
اندک فراغی را ندیده چشمها مان
یک یوسف گمگشته داریم دربیابان
آقا چه گویم از غم غربت غریبی
دیگر رفیقان نیستند با هم صمیمی
سید علی در خانه اش مهجور مانده
غم دیده اما ساکت وصبورمانده
دوریم زدیدارت نداریم ما لیاقت
این قلب های پر گناه داردسعادت؟
یارب خودت رحمی نما بر دردمندان
روز ظهورش را خدانزدیک گردان
ودر آخر باید بگمممم که این شعر از خط خطیهایه دوسته عزیزم ستاره اس
که به وبلاگ پاتوق هدیه کردد و منو بازم بیشتر از بیش علاقمند به
صاحبش که امام غایبمونه کردد و ارامش مضاعفی به انتظار
بیشترش بهم دادد/امیدوارمم شماهمم همین حسو
بعد خوندنش بهتون دست بدهه/بازممممم
میگم ستاره ممنون عزیزممم
