به تن دارد این آسمان

لباس ابری باران

و دلم درین غروب غم انگیز

باز از دلتنگی ها،می شود لبریز

تمام وجودم،به آرزوی نگاهی

به آرزوی شامی و نسیم پگاهی

نه واژه به یادم و نه شکوه به آهم

خدا می خواهم هم آغوش یارم باشم